Home | Even voorstellen | Mijn blindheid | Mijn geleidehond | Hobby's en interesses | Links | PDR Records | Gastenboek | Fotoalbum | Contact
Ik ben dus Pieter de Ruijter, sinds mei 2009 samen met mijn vrouw Lizette woonachtig in Sliedrecht. Voor de kenners: Ja, het gaat hier om het baggerdorp, liggend langs de a15 van Gorinchem naar Rotterdam.
Ik ben geboren op 10 oktober 1987 in een heel normaal gezin. Hoewel het rond de geboorte even spannend was (men hoorde geen hartactiviteit meer) leek alles aanvankelijk helemaal in orde. Toch ontstonden er na verloop van tijd wat twijfels, er leek iets niet goed te zijn met mijn ogen. Dat viel in het begin nog niet direct op maar na een aantal maanden kwamen mijn ouders er (aan de hand van onderzoeken) achter dat ik blind was.
En ja, wat doe je dan? Mijn vader en moeder wisten alleen wat 'blind zijn' betekende doordat ze misschien een keer een boekje hadden gelezen. Zoiets is, als je er nooit mee te maken hebt gehad, uiteraard heel onwerkelijk en niet voor te stellen.
Toen mijn ouders eenmaal wisten dat ik blind was hebben ze contact opgenomen met Bartiméus in Zeist. De naam Bartiméus komt oorspronkelijk uit de bijbel. Bartiméus was een blinde bedelaar die door een wonder van God zijn gezichtsvermogen terug kreeg.
Via Bartiméus kreeg ik (vanaf toen ik ongeveer anderhalf jaar oud was) ontwikkelingshulp. De ontwikkelingsbegeleidster deed heel veel met haar stem, verschillende geluiden en voorwerpen, waardoor ik bepaalde dingen kon leren. We hebben zelfs nog videobanden van die begeleiding, het is waardevol om dat terug te kijken/luisteren!
Zoals veel kinderen ging ik toen ik een jaar of 3 was ook gewoon naar de peuterspeelzaal. Dat was uiteraard erg leuk! Rommelen in de zandbak, met water kliederen en met karren racen. Ja, ze hadden daar soort skelters waar ik uiteraard ook met alle geweld op wilde rijden. U begrijpt natuurlijk de gevolgen: Vaak ging dat rijden goed, maar soms ging het ook goed fout! Sommige kinderen zagen niet in dat zij mij moesten ontwijken in plaats van ik hen.
Toen ik een jaar of 4 was ging ik naar de christelijke basisschool in Hardinxveld. Hier heb ik met heel veel plezier groep 1 en half groep 2 gevolgd. Halverwege het schooljaar van groep 2 was het ineens voorbij. De docent vond dat ik te veel aandacht vroeg, ik was niet meer welkom. Maar wat moet je dan?
Omdat basisscholen niet bij bosjes beschikbaar zijn, en de meeste scholen ook niet stonden te trappelen om mij als leerling op te nemen (tegenwoordig zijn er op dit gebied allerlei richtlijnen) bleef er maar 1 mogelijkheid over: ik moest naar Bartiméus. Daar heb ik het een jaar of 5 prima uit kunnen houden. Het niveau was bij Bartiméus vrij laag waardoor ik weinig inspanning hoefde te leveren om toch op m'n gemak mee te kunnen draaien. Ik beleefde er altijd veel plezier aan de gym- en muzieklessen waar ik lekker actief bezig kon zijn.
Halverwege groep zeven, ik had toen dus ruim 5 jaar op Bartiméus gezeten, gingen mijn ouders opnieuw praten met de oude basisschool. Door groep 8 op een reguliere basisschool te volgen zou de overstap naar het voortgezet onderwijs voor mij een stuk kleiner zijn dan dat die overstap gemaakt zou worden van Bartiméus naar het regulier voortgezet onderwijs. Maar helaas, de ervaringen van vroeger waren ze blijkbaar nog niet vergeten.
Gelukkig was er op dat moment wel een basisschool beschikbaarwaar ze het een hele uitdaging vonden om mij als leerling op te nemen, inclusief mijn zus en broertjes. Op die school heb ik dus groep 8 gevolgd. Dat was wel even wat anders! Na altijd in een beschermde wereld (tussen de blinden) gezeten te hebben begon voor mij toen ineens een heel ander leven! Niet meer met 6 leerlingen in een klas en een rustig werktempo maar met 25 kinderen in 1 groep en doorwerken, dat was voor mij écht werken en wennen!
Na groep 8 ging ik naar de HAVO op de Gomarus scholengemeenschap in Gorinchem. Dankzij het genoemde jaar in groep 8 ging de overstap naar het voortgezet onderwijs eigenlijk vanzelf!
Inmiddels is de HAVO al lang verleden tijd en is er heel veel veranderd! Na de HAVO ging ik naar de Hogeschool Rotterdam om daar de voltijd-opleiding Personeel & Arbeid te volgen. De eerste 2 jaar voltijd verliepen zonder problemen en in het derde jaar (september 2006) ben ik gestart met een stage bij FourstaR Reïntegratie Service BV. Dit verliep zo goed dat ik na een half jaar een arbeidscontract kreeg, naast mijn studie P&A.
Sinds 1 februari 2007 werk ik als reïntegratieconsulent bij FourstaR Reïntegratie Service West BV, tot voorkort op de vestiging Oud-Beijerland, sinds 1 juni in Gorinchem. Daarnaast heb ik in juni 2008 de opleiding Personeel & Arbeid afgerond.
De door mij gevolgde opleiding (Personeel & Arbeid) is een zeer brede opleiding die gericht is op verschillende werkgebieden. Allereerst is er de P-kant, gericht op alles wat in een organisatie te maken heeft met personeelsbeleid, of het nu om bijvoorbeeld werving- en selectie, functiewaardering of opleidingsbeleid gaat. De A-kant richt zich meer op alles wat te maken heeft met de individuele mens, denk hierbij aan arbeidsbemiddeling, reïntegratie, uitzenden, detacheren of loopbaanbegeleiding. Ik heb dus gekozen voor de 'Arbeid-kant' waardoor ik nu bij FourstaR werk.
Mijn werk als consulent houdt op dit moment in dat ik mensen vanuit een bijstandsuitkering begeleid en bemiddel naar een reguliere baan. Hierdoor ben ik veel in gesprek met cliënten, opdracht- en werkgevers. Het begeleiden en coachen van mijn cliënten is voor mij elke dag weer leerzaam en het motiveren van mensen biedt me heel veel uitdaging! Het leggen van contacten met werkgevers zorgt er voor dat ik mijn netwerk kan vergroten en nieuwe mogelijkheden voor cliënten aan kan boren. Waarom ik juist deze opleiding en werkplek gekozen heb? Ik vind het enorm leuk om met mensen te werken en iets voor mensen te kunnen betekenen en dat is precies wat ik in mijn opleiding heb meegekregen en tijdens mijn werk kan doen! Het zorgen dat cliënten op de juiste plek terecht komen, dat is mijn drive en daar doe ik het voor. Het is natuurlijk geweldig dat FourstaR mij de mogelijkheid biedt om me hierin volledig te kunnen ontplooien!
Op 7 mei 2009 ben ik getrouwd met Lizette Kraaijeveld. Het was bijzonder om elkaar in het bijzijn van ouders, familie en vrienden het jawoord te mogen geven. We kijken dan ook terug op een geweldige, onvergetelijke dag! We hebben een plekje gevonden in Sliedrecht waar we ons helemaal thuis voelen. Enkele trouwfoto's zijn te vinden in het fotoalbum.
Lizette heeft in 2008 de opleiding tot verzorgende-IG afgerond en werkt bij verpleeghuis Pniël in Rotterdam. Op 7 juli 2007 zijn we verloofd in Parijs, een geweldige dag!
Naast mijn werk als reïntegratieconsulent heb ik een groot aantal hobby's. Op de pagina 'hobby's en interesses' vindt u meer informatie over waarmee ik me (naast mijn werk) bezig houd. Om toch wat dingen te noemen:
- Het maken van opnames: Hierbij werk ik vaak samen met een vriend, Gideon van Daalen. We maken regelmatig opnames voor koren, organisten en muziekverenigingen. Daarnaast probeer ik klassieke concerten op te nemen waarbij ik na afloop een CD maak voor de musici of de organisatie van het concert. Een bijzonder boeiende bezigheid die mij al op veel verschillende plaatsen heeft gebracht. Meer over dit onderwerp vindt u op de pagina 'PDR Records'.
- Het luisteren en spelen van muziek: Ik leef op muziek, ik kan gewoon niet zonder. Het gaat daarbij met name om klassieke muziek, synthesizermuziek (uit de jaren 80) en orgelmuziek. Mijn voorkeur op het gebied van klassieke muziek ligt met name bij pianowerken van Chopin en orkestwerken van Rachmaninov. M.b.t. orgelmuziek ligt mijn liefde bij alles vanaf J.S. Bach en daarna, dus ook de Frans romantische orgelmuziek (Widor, Vierne, Franck, Dupré). Zelf speel ik kerkorgel en piano en volg ik orgellessen. Zie voor meer informatie de pagina over mijn digitale kerkorgel.
- Werken met de computer: Hierbij gaat het vooral om internetten en het onderhouden van mijn website. Zoals u ziet / leest komt daar niet altijd even veel van. Verder beheer ik mijn eigen Linux server.
- Verder maak ik graag een bos- of strandwandeling waarbij Siem volop de gelegenheid krijgt om zijn energie lekker kwijt te raken.
Siem is mijn blindengeleidehond. Hij woont sinds 21 april 2006 bij ons. Siem is een lieve, betrouwbare maar ook ondeugende en op z'n tijd zeer eigenwijze hond waar veel mee te beleven valt. Hij heeft me al op heel wat plaatsen gebracht. Voor meer informatie verwijs ik u graag door naar de pagina 'Mijn geleidehond'. Sinds mei 2008 heeft ook mijn zus Barbera een blindengeleidehond (Victor). Victor en Siem kunnen het heel goed met elkaar vinden en vinden het geweldig om, als ze de kans krijgen, zo hard mogelijk achter elkaar aan te rennen in het bos of de tuin.
Mocht u na dit verhaal vragen hebben, schroom niet om te reageren!