Home | Even voorstellen | Mijn blindheid | Mijn geleidehond | Hobby's en interesses | Links | PDR Records | Fotoalbum | Contact
Ik ben dus Pieter de Ruijter, sinds mei 2009 samen met mijn vrouw Lizette woonachtig in Sliedrecht. Voor de kenners: Ja, het gaat hier om het baggerdorp, liggend langs de a15 van Gorinchem naar Rotterdam.
Ik ben geboren in 1987, als eerste van een (aanvankelijk) heel normaal gezin. Hoewel het rond de geboorte even spannend was (men hoorde geen hartactiviteit meer) leek alles verder in orde. Toch ontstonden er na verloop van tijd wat twijfels, er leek iets niet goed te zijn met mijn ogen. Dat viel in het begin nog niet direct op maar na een aantal maanden kwamen mijn ouders er (aan de hand van onderzoeken) achter dat ik blind was.
En ja, wat doe je dan? Mijn vader en moeder wisten alleen wat 'blind zijn' betekende doordat ze misschien een keer een boekje hadden gelezen. Zoiets is, als je er nooit mee te maken hebt gehad, uiteraard heel onwerkelijk en niet voor te stellen.
Toen mijn ouders eenmaal wisten dat ik blind was hebben ze contact opgenomen met Bartiméus in Zeist. De naam Bartiméus komt oorspronkelijk uit de bijbel. Bartiméus was een blinde bedelaar die door een wonder zijn gezichtsvermogen terug kreeg.
Via Bartiméus kreeg ik (vanaf toen ik ongeveer anderhalf jaar oud was) ontwikkelingshulp. De ontwikkelingsbegeleidster deed heel veel met haar stem, verschillende geluiden en voorwerpen, waardoor ik bepaalde dingen kon leren. We hebben zelfs nog videobanden van die begeleiding, het is uiteraard bijzonder om dat terug te kijken/luisteren!
Zoals veel kinderen ging ik toen ik een jaar of 3 was ook gewoon naar de peuterspeelzaal. Dat was uiteraard erg leuk! Rommelen in de zandbak, met water kliederen en met karren racen. Ja, ze hadden daar soort skelters waar ik uiteraard ook met alle geweld op wilde rijden. U begrijpt natuurlijk de gevolgen: Vaak ging dat rijden goed, maar soms ging het ook goed fout! Sommige kinderen zagen niet in dat zij mij moesten ontwijken in plaats van ik hen...
Toen ik een jaar of 4 was ging ik naar de christelijke basisschool in Hardinxveld. Hier heb ik met heel veel plezier groep 1 en half groep 2 gevolgd. Halverwege het schooljaar van groep 2 was het ineens voorbij. De docent vond dat ik te veel aandacht vroeg (juf, wat staat er op het bord?) Vanaf dat momentwas ik niet meer welkom en moesten mijn ouders op zoek naar een andere school.
Omdat basisscholen niet bij bosjes beschikbaar waren, en de meeste scholen nu niet direct stonden te trappelen om mij als leerling op te nemen (tegenwoordig zijn er op dit gebied allerlei richtlijnen) bleef er maar 1 mogelijkheid over: ik moest naar Bartiméus. Overigens heb ik me daar een jaar of 5 prima vermaakt. Het niveau was bij Bartiméus in bepaalde opzichten vrij laag waardoor ik weinig inspanning hoefde te leveren om toch op m'n gemak mee te kunnen draaien. Ik beleefde er altijd veel plezier aan de gym- en muzieklessen waar ik lekker actief bezig kon zijn.
Halverwege groep zeven, ik had toen dus ruim 5 jaar op Bartiméus gezeten, gingen mijn ouders opnieuw praten met de oude basisschool. Door groep 8 op een reguliere basisschool te volgen zou de overstap naar het voortgezet onderwijs voor mij een stuk kleiner zijn dan dat die overstap gemaakt zou worden van Bartiméus naar het regulier voortgezet onderwijs. Maar helaas, resultaten uit het verleden boden ook toen nog geen garantie voor de toekomst!...
Gelukkig was er op dat moment wel een basisschool beschikbaarwaar men het een hele uitdaging vond om mij als leerling op te nemen, inclusief mijn zus en broertjes. Op die school heb ik dus groep 8 gevolgd. Dat was wel even wat anders! Na altijd in een 'beschermde wereld' (tussen de blinden) gezeten te hebben begon voor mij toen ineens een heel ander leven! Niet meer met 6 leerlingen in een klas en een rustig werktempo maar met 25 kinderen in 1 groep en doorwerken, dat was voor mij écht werken en wennen!
Na groep 8 ging ik naar de HAVO op de Gomarus scholengemeenschap in Gorinchem. Dankzij het genoemde jaar in groep 8 ging de overstap naar het voortgezet onderwijs eigenlijk vanzelf!
Inmiddels is de HAVO al lang verleden tijd en is er heel veel veranderd! Na de HAVO verkaste ik naar de Hogeschool Rotterdam om daar de voltijd-opleiding Personeel & Arbeid te volgen. De eerste 2 jaar voltijd verliepen zonder problemen en in het derde jaar (september 2006) ben ik duaal verder gegaan, in combinatie met een functie als reïntegratieconsulent bij FourstaR Re-integratie Service BV. In juni 2008 heb ik mijn studie afgerond.
Op 7 mei 2009 ben ik getrouwd met Lizette. Het was bijzonder om elkaar in het bijzijn van ouders, familie en vrienden het jawoord te mogen geven. We kijken dan ook terug op een geweldige, onvergetelijke dag! We hebben een plekje gevonden in Sliedrecht waar we ons helemaal thuis voelen en we sinds 27 juni 2011 met volle teugen genieten van onze prachtige dochter Elles! Foto's van zowel onze trouwdag als Elles zijn te vinden in het fotoalbum.
Lizette heeft in 2008 de opleiding tot verzorgende-IG, en in 2011 de opleiding tot Eerstverantwoordelijk Verzorgende afgerond en is werkzaam in een verpleeghuis in Rotterdam waar tevens beademingszorg wordt gegeven.
De door mij gevolgde opleiding (Personeel & Arbeid) is een zeer brede opleiding die gericht is op verschillende werkgebieden. Allereerst is er de P-kant, gericht op alles wat in een organisatie te maken heeft met HRM, of het nu om bijvoorbeeld werving- en selectie, functiewaardering of opleidingsbeleid gaat. De A-kant richt zich meer op alles wat te maken heeft met de individuele mens, denk hierbij aan arbeidsbemiddeling/jobcoaching, re-integratie, uitzenden, detacheren of loopbaanbegeleiding. Ik ben dus terecht gekomen in de re-integratie.
De afgelopen 5 jaar heb ik met veel plezier gewerkt in opdracht van verschillende Regionale Sociale Diensten en hield ik me met name bezig met het begeleiden en bemiddelen van bijstandsgerechtigden. Sinds november 2011 ben ik werkzaam als Re-integratieconsulent / Jobcoach bij Talenta. Meer informatie over mijn huidige functie volgt spoedig.
Het begeleiden en coachen van mijn cliënten is voor mij elke dag weer leerzaam en het motiveren van mensen biedt me voortdurend uitdaging. Iedere mens is immers uniek en heeft zijn/haar eigen kwaliteiten! Het zorgen dat cliënten op de juiste plek terecht komen, dat is mijn drive en daar doe ik het voor.
Naast mijn werk als re-integratieconsulent heb ik een groot aantal hobby's. Op de pagina 'hobby's en interesses' vindt u meer informatie over waarmee ik me (naast mijn werk) bezig houd. Om toch wat dingen te noemen:
- Het maken van opnames: Hierbij werk ik vaak samen met goede vriend Gideon van Daalen. We maken opnames voor koren, organisten en muziekverenigingen. Daarnaast probeer ik klassieke concerten op te nemen waarbij ik na afloop een CD maak voor de musici of de organisatie van het concert. Een bijzonder boeiende bezigheid die mij al op veel verschillende plaatsen heeft gebracht. Meer over dit onderwerp vindt u op de pagina 'PDR Records'.
- Het luisteren en spelen van muziek: Muziek speelt een belangrijke rol in mijn leven. Het gaat daarbij met name om klassieke muziek, synthesizermuziek (uit de jaren 80) en orgelmuziek. Mijn voorkeur op het gebied van klassieke muziek ligt met name bij pianowerken van Chopin en orkestwerken van Rachmaninov. M.b.t. orgelmuziek ligt mijn liefde bij alles vanaf J.S. Bach en daarna, dus ook de Frans romantische orgelmuziek (Widor, Vierne, Franck, Dupré). Zelf speel ik kerkorgel en piano en volg ik orgellessen. Zie voor meer informatie de pagina over mijn digitale kerkorgel.
- Werken met de computer: Hierbij gaat het vooral om editing en geluidsbewerking van mijn opnames en het onderhouden van mijn website. Zoals u ziet / leest komt er van dat laatste niet altijd even veel. Verder beheer ik mijn eigen Linux server.
- Verder maak ik graag een bos- of strandwandeling waarbij Siem volop de gelegenheid krijgt om zijn energie lekker kwijt te raken.
Siem is mijn blindengeleidehond. Hij woont sinds 21 april 2006 bij mij en is een lieve, betrouwbare maar ook ondeugende en op z'n tijd zeer eigenwijze hond waar veel mee te beleven valt. Hij heeft me al op heel wat plaatsen gebracht. Voor meer informatie verwijs ik u graag door naar de pagina 'Mijn geleidehond'. Ook mijn zus Barbera en broer Leonard (beiden eveneens blind) hebben een geleidehond. Victor, Udai en Siem kunnen het heel goed met elkaar vinden en vinden het geweldig om, als ze de kans krijgen, zo hard mogelijk achter elkaar aan te rennen in het bos of de tuin.
Via twitter probeer ik mensen een beeld te geven van mijn leven, uiteraard wel tot op zekere hoogte! Voor meer informatie verwijs ik u naar de beginpagina. Mocht u na dit verhaal vragen hebben, schroom niet om te reageren!